İşçi, bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan, bağımlı olarak bir işverene hizmet sunan, bu hizmeti karşılığında ücret veya benzeri bir menfaat elde eden gerçek kişidir. İş ilişkisi süresince işverenin yönetim ve denetim yetkisine tabidir.

Yasal Dayanak:

4857 sayılı İş Kanunu – Madde 2

• İşçi sıfatı, yalnızca iş sözleşmesi ile çalışan kişilere aittir.
• Serbest çalışanlar ve yükleniciler işçi sayılmaz.
• İşverenin emir ve talimatlarına tabi olmak, işçiyi diğer çalışan türlerinden danışman, taşeron gibi ayıran temel özelliktir.
• Ücret, maaş, prim, ikramiye, ayni yardımlar gibi her türlü menfaat işçilik kapsamında değerlendirilir.
• İşçiler; sürekli / geçici, belirli süreli / belirsiz süreli ve  tam zamanlı / kısmi zamanlı gibi istihdam türlerine göre sınıflandırılabilir.
• İşçiler sosyal güvenlik yönünden 4A sigortalı (eski adıyla SSK) olarak değerlendirilir.
• İşçi hakları arasında asgari ücret, yıllık izin, fazla mesai ücreti, iş güvencesi, kıdem/ihbar tazminatı gibi temel unsurlar yer alır.
• Sendikalı olma, toplu iş sözleşmesinden yararlanma ve grev hakkı anayasa ve yasalarla güvence altına alınmıştır.
• İşverenin yükümlülükleri kadar işçinin de sadakat, özen, iş disiplinine uyum ve iş sağlığı güvenliği kurallarına riayet gibi sorumlulukları vardır.
• İşçi kavramı, mevzuata göre dar anlamda kullanılır; kamu görevlileri veya memurlar işçi sayılmaz.